@Service
public class Test {
@Transactional
public void a(){
System.out.println("a方法执行了");
b();
}
public void b(){
System.out.println("b方法执行了");
}
}
优点:保证了方法a()和b()的事务性;
缺点:这是一种事务集最大化的状态,包含一些没有必要处于事务集的逻辑,资源浪费
第二种:事务集拆分,仅将必要的事务放在放在b()中节约资源,如下:@Service
public class Test {
public void a(){
System.out.println("a方法执行了");
b();
}
@Transactional
public void b(){
System.out.println("b方法执行了");
}
}
此时b()方法事务是不生效的,因为@Transactional注解事务是通过代理来控制的,方法调用本类方法,事务不会生效,本文测试了两种可行的解决方法,如下:
- 开启代理
//通过该注解开启代理 @EnableAspectJAutoProxy(proxyTargetClass = true,exposeProxy = true) @Service public class Test { public void a(){ System.out.println("a方法执行了"); //通过代理方式调用b()方法 ((Test)AopContext.currentProxy()).b(); } @Transactional public void b(){ System.out.println("b方法执行了"); } } - 通过application上下文getBean()方式
@Component public class baseHolderApplication implements ApplicationContextAware { private static ApplicationContext applicationContext; @Override public void setApplicationContext(ApplicationContext context) throws BeansException { baseHolderApplication.applicationContext = context; } public static ApplicationContext getApplicationContext(){ return applicationContext; } public staticT getBean(Class tClass){ return applicationContext.getBean(tClass); } } @Service public class Test { public void a(){ System.out.println("a方法执行了"); //实现ApplicationContextAware,通过getBean来获取Test baseHolderApplication.getBean(Test.class).b(); } @Transactional public void b(){ System.out.println("b方法执行了"); } }优点:方法1和方法2既将事务拆解,又保证了事务



