- 单例模式:
- 懒汉式:在测试类中不实例化对象,在当前类中实例化,当调用方法时才实例化对象
- 饿汉式:在测试类中不实例化对象,在当前类中实例化,一开始就实例化对象
懒汉式类:
package lanhan;
public class Lanhan {
//3.成员变量提取出来,静态化
public static Lanhan lanhan;
//1. 构造方法私有,无法实例化
private Lanhan(){
System.out.println("我是懒汉式的私有构造方法");
}
//2.创建静态方法
public static Lanhan getInstance(){
if (lanhan==null){
lanhan=new Lanhan();
}
return lanhan;
}
String name=null;
public String getName() {
return name;
}
public void setName(String name) {
this.name = name;
}
}
测试类
package lanhan;
public class Test {
public static void main(String[] args) {
//单例模式的实现主要依靠的是static静态的
Lanhan instance = Lanhan.getInstance();
instance.setName("明明子");
Lanhan instance1 = Lanhan.getInstance();
System.out.println(instance1.getName());
}
}
- 两个类操作同一个对象,通过静态代码块来实现



